Σχετικά με τον ποιητή, Νάνο Βαλαωρίτη

Το ζήτημα που πρόσφατα δημιουργήθηκε με τις υποτιθέμενες δηλώσεις του ποιητή Νάνου Βαλαωρίτη περί υποστήριξής του για το ΣΥΡΙΖΑ, αποδεικνύει δύο πράγματα:

Πρώτον: Μερικοί προσπαθούν με κάθε τρόπο, παραποιώντας και παραχαράσσοντας λόγια και έννοιες να επωφεληθούν από την δημιουργία εντυπώσεων της τελευταίας στιγμής, με μη έντιμους τρόπους.

Δεύτερον: Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε ένα κόμμα, με ανοιχτή εσωτερική δημοκρατία, με διάλογο που επιτρέπει την διαφοροποίηση και έκφραση απόψεων και κριτικής και με σεβασμό στην διαφορετικότητα. Η εσωτερική κριτική μπορεί και επιβάλλεται να απευθύνεται και στους εκπροσώπους μας. Στόχος της κριτικής είναι πάντα η συνολική μας βελτίωση και ως τέτοια πάντα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Η ελευθερία όμως της εσωκομματικής κριτικής είναι κάτι που τα περισσότερα κόμματα δεν έχουν συνηθίσει ούτε και ανέχονται. Αυτός είναι ένας από τους τρόπους που εισάγουμε νέα ήθη στην πολιτική.

Για μας κάθε θετική κριτική είναι σεβαστή κι αποτελεί επιβεβαίωση ότι ο εσωτερικός μας διάλογος παραμένει ανοιχτός, χωρίς παρωπίδες με συνεργατικό και συνθετικό πνεύμα και με ευρύτητα σκέψης χωρίς περιχαράκωση.

Λέμε και εννοούμε ότι θα αλλάξουμε την κουλτούρα της πολιτικής στη χώρα μας. Αναμείνατε στο ακουστικό σας.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Ακολουθεί σημερινή δήλωση διάψευσης του Νάνου Βαλαωρίτη:

"Ουδέποτε είπα ότι υποστηρίζω το ΣΥΡΙΖΑ. Δήλωσα ότι θα υποστηρίξω οποιονδήποτε πολιτικό έχει οικολογικές ευαισθησίες, σε όποιον πολιτικό χώρο και αν βρίσκεται, ακριβώς επειδή πιστεύω ότι η οικολογία πρέπει να είναι απόλυτη προτεραιότητα της πολιτικής μας αυτή τη στιγμή. Δεν θα πρέπει να συγχέεται η κριτική που έχω ασκήσει στους εκπροσώπους των οικολόγων πράσινων με υποστήριξή μου σε άλλον πολιτικό χώρο. Παραμένω μέλος των Οικολόγων Πράσινων."

Νάνος Βαλαωρίτης

ΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Πράσινη Λύση στην κρίση: Περιβάλλον, Κοινωνία, Οικονομία

Η αναπτυξιακή πολιτική που ακολουθούμε δεν έχει μέλλον, όπως αποδεικνύεται από την κρίση στην οποία έχουμε οδηγηθεί, κρίση που είναι ταυτοχρόνως οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική / κλιματική. Σε καθημερινό επίπεδο έχουμε υιοθετήσει ένα καταναλωτικό μοντέλο που δεν είναι βιώσιμο με βάση τους διαθέσιμους φυσικούς πόρους, τις αντοχές του περιβάλλοντος και του πλανήτη, την κοινωνική δικαιοσύνη, πολύ περισσότερο που σήμερα το 20% του πληθυσμού της Γης καταναλώνει το 80% των φυσικών πόρων.

Η σημερινή περιβαλλοντική και κλιματική κρίση είναι καταρχήν αποτυχία της οικονομικής πολιτικής. Αυτό το διαπιστώνουμε και τη χώρα μας. Μια σειρά προβλημάτων όπως είναι η ρύπανση του Ασωπού, των υπόγειων νερών, του Θριάσιου, της Πτολεμαΐδας-Κοζάνης, η εξαφάνιση της λίμνης Κορώνειας, η ρύπανση των εδαφών και των νερών με νιτρικά και φυτοφάρμακα, οι αβίωτες συνθήκες στις περισσότερες ελληνικές πόλεις, η συνεχιζόμενη αύξηση αλλά και η κακή διαχείριση των στερεών και βιομηχανικών αποβλήτων, η συνεχιζόμενη απώλεια του φυσικού πλούτου και η εντεινόμενη διάβρωση των ακτών και πολλά άλλα περιβαλλοντικά προβλήματα αποδεικνύουν ότι ακολουθήσαμε ένα λάθος οικονομικό και αναπτυξιακό μοντέλο και ναι μεν έχουμε αυξήσει τον υλικό πλούτο αλλά έχουμε χάσει σημαντικά αγαθά που κάποτε ήταν δωρεάν και αυτονόητα.

Aν αξιολογήσουμε με αξιόπιστους δείκτες τα αποτελέσματα της οικονομικής δραστηριότητας θα διαπιστώσουμε ότι έχουμε πάρει εντελώς λάθος δρόμο. Επείγει να αλλάξουμε κατευθύνσεις στην οικονομική και αναπτυξιακή πολιτική, να υιοθετήσουμε πράσινες/καθαρές μορφές παραγωγής κοινωνικά υπεύθυνες και να γίνουμε κριτικοί καταναλωτές. Για να είναι Μέρα Περιβάλλοντος κάθε μέρα, χρειάζεται να αλλάξουμε τις πολιτικές, ιδιαίτερα στη χώρα μας, και να αντιμετωπίσουμε τη διαφθορά που θυσιάζει μεταξύ άλλων και το περιβάλλον, να πιέσουμε για μια πραγματικά υπεύθυνη και αποτελεσματική περιβαλλοντική πολιτική (με τη δημιουργία ενός ισχυρού Υπουργείου Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων και Αειφορίας και την ενδυνάμωση των μηχανισμών εφαρμογής της περιβαλλοντικής πολιτικής ως πρώτο βήμα), καθώς και να ενσωματώσουμε την περιβαλλοντική/κλιματική και κοινωνική διάσταση σε όλες τις άλλες πολιτικές.

Η προστασία του περιβάλλοντος στη χώρα μας ήταν στο περιθώριο των πολιτικών μέχρι σήμερα. Η ευαισθητοποίηση σημαντικού κομματιού της κοινωνίας αλλά και η αυξανόμενη πίεση στο πολιτικό σύστημα από την παρουσία των Οικολόγων Πράσινων οδηγεί σε αλλαγές. Όλα τα πολιτικά κόμματα αναγκάζονται να δηλώσουν ξαφνικά…πράσινα! (ακόμα και σε …πλαστικές προεκλογικές φιέστες). Αυτό είναι μια απόδειξη ότι μπορούμε να αλλάξουμε την πολιτική και να φέρουμε στο κέντρο της πολιτικής την προστασία του περιβάλλοντος και τις πράσινες λύσεις.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

ΝΕΑ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

«Άγνωστοι» τυπώσανε και διακινούν σε πολλές περιοχές ψέυτικα ψηφοδέλτια των Οικολόγων Πράσινων

Τις τελευταίες μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη μια οργανωμένη από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους και συμφέροντα επίθεση εναντίον των Οικολόγων Πράσινων με ψεύδη, λάσπη και παραποίηση των απόψεων μας, ώστε να δημιουργηθεί σύγχυση μεταξύ των πολιτών, να στιγματιστεί ο πολιτικός χώρος μας ότι δήθεν στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα της χώρας και να ανακοπεί το μεγάλο ρεύμα που υπάρχει μέσα στην κοινωνία για ανατροπή του πολιτικού σκηνικού.

Τώρα μια νέα προβοκάτσια στήθηκε από «αγνώστους» που - όπως μας καταγγέλουν πολίτες - τύπωσαν και διακινούν σε μπαρμπρίζ αυτοκινήτων, γραμματοκιβώτια και σπίτια των βορείων προαστίων ψηφοδέλτια των Οικολόγων Πράσινων του ...2004. Στόχος, προφανώς, αυτής της προβοκάτσιας είναι να χρησιμοποιηθούν αυτά τα ψηφοδέλτια για να ακυρωθούν μετά στην καταμέτρηση.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν από τις δικαστικές αρχές να ασκήσουν δίωξη για αυτή την πρόκληση προς τη δημοκρατία για να αποκαλυφθεί ποιοι έστησαν αυτό το βρόμικο παιχνίδι, μέρος μιας τεράστιας επιχείρισης ανακοπής του ρεύματος προς τους Οικολόγους Πράσινους με κάθε αθέμιτο τρόπο. Καλούμε τους πολίτες που έχουν στα χέρια τους τέτοια πλαστά ψηφοδέλτια να επικοινωνήσουν μαζί μας και να βοηθήσουν με στοιχεία στην ανακάλυψη των υπεύθυνων της προβοκάτσιας και φυσικά να χρησιμοποιήσουν μόνο ψηφοδέλτια που έχουν πάρει από αξιόπιστη πηγή.

Θυμίζουμε ότι χθες σε τηλεοπτική εκπομπή υποψήφιος ενός κόμματος χαρακτήρισε τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου των Οικολόγων Πράσινων «πράκτορα», παρά το γεγονός ότι ξέρει και ο ίδιος πολύ καλά τους αγώνες του και τη σύγκρουσή του με συμφέροντα που καταστρέφουν τη χώρα, καταπατούν και καταστρέφουν το περιβάλλον και τα δάση.

Ηθικοί και ίσως φυσικοί αυτουργοί για τα δημοσιεύματα και τις επιθέσεις είναι συγκεκριμένοι πολιτικοί χώροι, που ενώ ευθύνονται για τις όποιες εθνικές αποτυχίες και χαρακτηρίζονται από ακραίες απόψεις και αποτελούν μειοψηφία στην κοινωνία, δημιουργούν κλίμα «κοινωνικού λιντζαρίσματος» και λασπολογούν εναντίον των Οικολόγων Πράσινων χωρίς οι υπόλοιπες δημοκρατικές δυνάμεις να αντιδρούν σε αυτές τις αντιδημοκρατικές συμπεριφορές. Στο κλίμα που δηυμιουργείται «άγνωστοι» κατατρέψανε εκλογικά περίπτερα ή υλικά των Οικολόγων Πράσινων (Ζωγράφου, Ιλίσια, Κέρκυρα, Α.Πατήσια).

Καλούμε όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις αλλά και τα θεσμικά όργανα της ελληνικής δημοκρατίας να εμποδίσουν ακραίες δυνάμεις να επιβάλλουν αντιδημοκρατικές πρακτικές. Σήμερα είναι οι Οικολόγοι Πράσινοι αύριο θα είναι στο στόχος τους και άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Οικολόγοι Πράσινοι

Εναλλακτικές πολιτικές για την κοινωνία της πληροφορίας

Το σημερινό μοντέλο διαχείρισης της επιστημονικής γνώσης και της πολιτιστικής δημιουργίας παραμένει αγκυλωμένο σε νομικά και επιστημονικά πλαίσια άλλων εποχών, τα οποία σήμερα τα μονοπωλιακά κανάλια εμπορικής διανομής. Το υπάρχον πλαίσιο βασισμένο σε περιοριστικούς κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας, πατεντών και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας πρέπει να αναμορφωθεί ριζικά, ώστε να προάγει την πρόσβαση της κοινωνίας στα αγαθά αυτά, αντί να την αποκλείει. Στην κατεύθυνση αυτή ζητάμε πολιτικές στήριξης και του ελεύθερου λογισμικού που παράγεται μέσα από διαδικασίες συλλογικές και ελεύθερου μοιράσματος γνώσεων και μεθόδων.

Γιατί χρειαζόμαστε ριζικές αλλαγές
Η χρήση των σύγχρονων ψηφιακών μέσων σημαίνει ότι η γνώση και το πολιτιστικό περιεχόμενο μπορούν σήμερα να αναπαράγονται και να διανέμονται με μηδενικό κόστος από όλους και προς όλους. Παρ' ολα αυτά σήμερα το μοντέλο διανομής γνώσης και πολιτισμού στηρίζεται στην βίαιη επιβολή με νομικά κατασκευάσματα εμπορευματοποιημένων καναλιών διανομής στα οποία ασκείται μονοπωλιακή διαχείριση.
Επιπλέον η επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου από το κόστος επιβολής περιοριστικών δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας υπερβαίνει κατά πολύ το όφελος από τα προϊόντα που παράγονται με αυτό το καθεστώς.
Η σύγχρονη όμως τεχνολογία κατά την άποψή μας δεν πρέπει να αφαιρέσει την δυνατότητα αμοιβής των δημιουργών και ερευνητών για το έργο τους αλλά αντίθετα να διαμορφώσει νέες δυνατότητες συναλλαγών απομακρύνοντας τους εμπορικούς μεσάζοντες και διαχέοντας το φόρτο εργασίας και τις αμοιβές.

Ολέθριες επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο
Το υπάρχον μοντέλο εμπορευματοποίησης της γνώσης και του πολιτισμού με τους περιορισμούς που θέτει αποκλείει την πρόσβαση στα αγαθά αυτά σε ευρεία κοινωνικά στρώματα που στερούνται οικονομικών πόρων. Αυτό εντείνει τις κοινωνικές ανισότητες τόσο στις αναπτυγμένες χώρες, αλλά ακόμη περισσότερο διευρύνει το χάσμα μεταξύ των χωρών αυτών και του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου.

Ελεύθερο λογισμικό, ένα εναλλακτικό μοντέλο
Η εξέλιξη του κινήματος ελεύθερου λογισμικού αποδεικνύει ότι είναι δυνατόν σήμερα να παραχθούν προϊόντα έρευνας και τεχνολογίας μέσα σε ένα ανοιχτό νομικό πλαίσιο πνευματικής ιδιοκτησίας με ελεύθερη και χωρίς περιορισμούς διακίνηση γνώσεων και περιεχομένου. Το ελεύθερο λογισμικό που παράγεται μέσα από διαδικασίες συλλογικές και ελεύθερου μοιράσματος γνώσεων και μεθόδων είναι ανώτερο ποιοτικά των αντίστοιχων προϊόντων κλειστού κώδικα.

Γιατί Ελεύθερο Λογισμικό
Συγκεκριμένα το ελεύθερο λογισμικό υπερτερεί διότι:
- Δίνει προτεραιότητα στην ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών του χρήστη και όχι των εμπορικών σκοπιμοτήτων του παραγωγού
- Αποτελεί αποτέλεσμα συνεχών βελτιώσεων με συνεργασία μιας ζωντανής κοινότητας χρηστών και παραγωγών και δεν εξαρτάται από τις μενονωμένες προσπάθειες περιορισμένου αριθμού συντελεστών
- Ο χρήστης ελεύθερου λογισμικού, είτε είναι απλός καταναλωτής έιτε εμπορικός, κοινωνικός ή κρατικός οργανισμός δεν εξαρτάται από τις εμπορικές σκοπιμότητες του παραγωγού αλλά είναι ελεύθερος με δικά του μέσα να τροποποιήσει, βελτιώσει να συντηρήσει αλλά και να διαδόσει τον κώδικα
- Το ελεύθερο λογισμικό είναι σταθερότερο και με λιγότερες τεχνικές ατέλειες από το αντίστοιχο κλειστού κώδικα
- Το ελεύθερο λογισμικό είναι ασφαλέστερο απέναντι σε κακόβουλες επιθέσεις από το αντίστοιχο λογισμικό κλειστού κώδικα

Δημόσια πληροφορία, ανοιχτά πρότυπα και άδειες χρήσης
Ο Δημόσιος Τομέας (κρατικοί οργανισμοί, ΟΤΑ, ρυθμιστικές αρχές) σήμερα συλλέγει, παράγει, αναπαράγει και μεταδίδει ένα μεγάλο εύρος από πληροφορίες σε πολλούς τομείς της δημόσιας κοινωνικής, οικονομικής, μορφωτικής δραστηριότητας. Ο τεράστιος όγκος των δεδομένων αυτών, κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, είτε δεν είναι προσβάσιμος από τους πολίτες, είτε διατίθεται με τρόπους που δεν ευνοούν ή εμποδίζουν την επεξεργασία του.

Έχει ουσιώδη σημασία για μια αειφορική διαχείριση της οικονομίας της πληροφορίας να μεγιστοποιηθεί η χρήση δημόσια διαθέσιμων προδιαγραφών ή ανοικτών προτύπων ανταλλαγής πληροφοριών και ολοκλήρωσης υπηρεσιών ώστε η πληροφορία να έχει μεγαλύτερη η και απεριόριστη διάρκεια ζωής σε σχέση με το λογισμικό καθώς και να είναι προσβάσιμη σε όλους.

Επίσης αποτελεί βασικό δικαίωμα του πολίτη, για την πραγμάτωση των αρχών της δημοκρατικής διακυβέρνησης στην κοινωνία της πληροφορίας, η διάθεση με κατάλληλες άδειες ελέυθερης χρήσης κάθε μορφής περιεχομένου (επιστημονικού, πολιτιστικού και τεχνικού) που αναπτύσσεται με δημόσια κονδύλια.

Οικολόγοι Πράσινοι – νέες πολιτικές
Αποτελεί λοιπόν προτεραιότητα των Οικολόγων Πράσινων να προωθήσουν νομοθετικές πρωτοβουλίες και πολιτικές οι οποίες.

Συντελούν στην σταδιακή αναμόρφωση των υπαρχόντων περιορισμών στην διακίνηση επιστημονικής γνώσης και πολιτισμικού περιεχομένου μέσα από ρυθμίσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας, πατεντών και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, που θα προστατεύουν τους δημιουργούς χωρίς να εμπορευματοποιούν την πρόσβαση στη γνώση και τον πολιτισμό.

Προάγουν τη χρήση ελεύθερου λογισμικού ανοικτού κώδικα και την καθιέρωση και χρήση ανοιχτών προτύπων σε όλες τις πληροφοριακές υποδομές για τη μείωση των ψηφιακών διακρίσεων και τη διευκόλυνση της ισότιμης συμμετοχής στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση κα στη δημόσια πληροφορία όλων των πολιτών ανεξαρτήτως φύλου, εθνοτικής καταγωγής και κοινωνικών μειονεκτημάτων ώστε να διασφαλίζεται η ενεργός συμμετοχή τους στην ανταλλαγή πληροφοριών και γνώσης.
Προωθούν και διαδίδουν την χρήση ελεύθερου λογισμικού και λογισμικού ανοιχτού κώδικα σε κάθε βαθμίδα της δημόσιας διοίκησης αλλά και του ιδιωτικού τομέα, φροντίζοντας ταυτόχρονα την αποφυγή δημιουργίας μονοπωλίων στην αγορά λογισμικού.

Απαιτούν κάθε δημόσια προμήθεια λογισμικού να γίνεται μέσα σε πλαίσιο που εξασφαλίζει ίση μεταχείριση μεταξύ προϊόντων ανοιχτού και κλειστού κώδικα.

Ενθαρρύνουν τη χρήση ελεύθερου λογισμικού στο εκπαιδευτικό σύστημα και ταυτόχρονα την παραγωγή του από τα ακαδημαϊκά ιδρύματα.

Υποστηρίζουν την ανάπτυξη ελεύθερου λογισμικού από την πολιτεία και τα ακαδημαϊκά ιδρύματα, συμπεριλαμβάνοντας τον δημόσιο τομέα στην διαδικασία παραγωγής προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

Απαιτούν ότι ο πηγαίος κώδικας κάθε λογισμικού, καθώς και κάθε προϊόν επιστημονικού και πολιτιστικού περιεχομένου που αναπτύσσεται με δημόσια κονδύλια θα διατίθεται με κατάλληλες άδειες ελεύθερης χρήσης.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Οι Οικολόγοι Πράσινοι της Μεσσηνίας για την ΠΟΤΑ

Ούτε σταγόνα χαμένη !
(Αυτό μας προτρέπουν οι διαφημίσεις να κάνουμε)
Όμως, πόσα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων σταγόνες χάνονται στα γήπεδα του ΓΚΟΛΦ; !
Να γιατί είμαστε αντίθετοι στα γήπεδα του γκολφ
ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ, Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΓΗ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΗΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗΣ
Να γιατί είμαστε αντίθετοι στις ΠΟΤΑ Μεσσηνίας

Γκολφ και νερά

Σε μια παρθένα, αγροτική αλλά και προστατευόμενη περιοχή Natura (λιμνοθάλασσα Γιάλοβας, κόλπος Βοιδοκοιλιάς, κόλπος Ναυαρίνου), στη δυτική Μεσσηνία, με πλούσια βιοποικιλότητα, (χαμαιλέοντας, καταφύγια πουλιών κλπ), με μια υπογραφή ξαφνικά ξεφυτρώνουν, από το πουθενά, τρεις πόλεις (περιοχές ΠΟΤΑ) που διεκδικούν υποδομές μιας πόλης 40.000 περίπου κατοίκων. Ενώ μια άλλη πόλη (περιοχή ΠΟΤΑ) στο Μεσσηνιακό Κόλπο – Ριζόμυλος – διεκδικεί υποδομές ίσου μεγέθους με το σύνολο των οικισμών του δυτικού Μεσσηνιακού Κόλπου. Μόνο, λοιπόν, τα τέσσερα (4) γήπεδα γκολφ που θα κατασκευαστούν στη Μεσσηνία, θα απομυζούν τόσο νερό, όσο χρειάζονται καθημερινά τέσσερις (4) πόλεις των 12.000 κατοίκων η κάθε μία, ενώ μια σειρά από άλλες χρήσεις, όπως οι δεκάδες κοινόχρηστες και οι εκατοντάδες ατομικές πισίνες και κατοικίες (δωμάτια, σουίτες, διαμερίσματα) εκτινάσσουν τις ποσότητες σε δυσθεώρητα ύψη.
Όλα αυτά συμβαίνουν κυρίως στην περιοχή της δυτικής Μεσσηνίας, όπου τα τελευταία χρόνια οι συνεχώς αυξανόμενες περίοδοι ξηρασίας πλήττουν όλο και πιο σκληρά τον πληθυσμό, τις καλλιέργειες και τα οικοσυστήματα εν γένει, ενώ οι αρμόδιες Υπηρεσίες δεν έχουν δεδομένα για τα νερά της περιοχής. Όλο και περισσότερες ελαιοκαλλιέργειες γίνονται αναγκαστικά ποτιστικές, όλο και μεγαλώνει ο αριθμός των γεωτρήσεων των αγροτών και ο αριθμός των κυβικών μέτρων νερού των γεωτρήσεων που χρησιμοποιούνται για την άρδευση. Οι υδατικές ανάγκες ωστόσο, επειδή πολλαπλασιάζονται εκθετικά, πιέζουν τους αγρότες να ζητούν από το κράτος, επιτακτικά πλέον, την κατασκευή λιμνοδεξαμενών για τη συλλογή των επιφανειακών υδάτων των ρεμάτων ή την ανόρυξη γεωτρήσεων δημοτικού ή κοινοτικού χαρακτήρα.
Καθ' όλο το έτος 2008 δεν υπήρχε σχεδόν ημέρα που μην έβλεπε κανείς στα ΜΜΕ της Μεσσηνίας μια διαμαρτυρία σχετικά με το θέμα της έλλειψης πόσιμου νερού σε κάποιο χωριό που βρίσκεται εντός των ορίων των δήμων της ΠΟΤΑ, όπως των όμορων Δήμων Χώρας, Δήμου Πύλου – της ίδιας της πόλης της Πύλου – του Δήμου Χιλιοχωρίων (Χανδρινού) ή ακόμη και άλλων περιοχών όλης σχεδόν της Μεσσηνίας.
Το αθηνοκεντρικό κράτος, βέβαια, εδώ και χρόνια είναι πολύ φειδωλό και γραφειοκρατικό σε υποδομές (όπως π.χ λιμνοδεξαμενές), πολύ απόμακρο από όλα τα ουσιαστικά ζητήματα της αγροτικής παραγωγής. Εν ονόματι της «ανάπτυξης» αφήνει να καταστρέφονται οι πεδιάδες (π.χ της Αττικής ή της Βοιωτίας, αφήνει τη Θεσσαλία στα πρόθυρα υδατικής κατάρρευσης – για να καταληστέψει τα νερά του Αχελώου –, τσιμεντοποιεί την πεδιάδα της Μεσσηνίας γύρω από τον ποταμό ΠΑΜΙΣΟ ("Μακαρία Γη", σύμφωνα με τον Παυσανία) και έχει αναγάγει σε «βαριά βιομηχανία» της χώρας την οικοπεδοποίηση και τσιμεντοποίηση των πεδιάδων, των δασών και των ακτών. Τρώμε από τις σάρκες μας, ενώ παράλληλα την ίδια στιγμή αποπαραγωγικοποιείται ολόκληρη η χώρα.
Οι μονάδες της ΠΟΤΑ στις οποίες θα οδηγούνται οι τεράστιες ποσότητες των υδάτινων πόρων της περιοχής (ήδη ποτίζονται τα γκολφ του Ρωμανού) μετατρέπουν τους κατοίκους της περιοχής ντε φάκτο σε «επαίτες (ζητιάνους) των υπολειμμάτων του ύδατος»… Πολύ σύντομα η υπεράντληση των υδάτων θα μεταβάλει την περιοχή σε μια ημιέρημη ζώνη και τους κατοίκους σε «πρόσφυγες νερού», σε έναν αιώνα που το νερό γίνεται ο πιο πολύτιμος πόρος, σύμφωνα με τα στοιχεία όλων των διεθνών οργανισμών .
Ο επενδυτής των ΠΟΤΑ κινείται ωσεί επικυρίαρχος, καθώς πραγματοποιεί έρευνες για τα νερά της ευρύτερης περιοχής κάτω από ένα αδιευκρίνιστο, πεπαλαιωμένο νομικό καθεστώς, που εσκεμμένα δεν ευθυγραμμίζεται στις νέες δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες (παρ’ όλο ότι υπάρχει αυστηρό νομικό καθεστώς από την Ε.Ε που θέτει αυστηρούς κανόνες στη διαχείριση των νερών).

Γκολφ και «φεουδαρχία»

1. Η μεγάλη ιδιοκτησία (των 10.000 περίπου στρεμμάτων), καθιστά την επιχείρηση αυτή ως μια πρώτη εμφάνιση μιάς νέας – φεουδαρχικού τύπου – ιδιοκτησίας στη χώρα μας. Οι οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες μπορεί να επηρεάζει ο επενδυτής την τοπική κοινωνία είναι κατά πολύ υπέρτερες των δυνάμεων αντίστασης των δημάρχων των μικρών Δήμων αλλά και των κατοίκων της περιοχής, ενώ η ανυπαρξία θεσμών και δομών για τη διαχείριση των πολύτιμων πόρων καθιστούν την συμπεριφορά του επενδυτή, ως συμπεριφορά ενός «επικυρίαρχου»: «Παρακολουθεί» με πανεπιστημιακούς τα νερά της περιοχής (για να τα προσφέρει στο λαό, άραγε; – μα δεν είναι δικά του – ή για να τα σφετεριστεί ο ίδιος;) και εγκαθιστά ‘σταθμούς’ παρακολούθησης του περιβάλλοντος κλπ. Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω της «ενεργητικής» απουσίας των κρατικών φορέων ή μάλλον εν μέσω τελετών προς τιμήν του, ενώ παράλληλα προσφέρει μικροδωρεές (π.χ δωρεάν μελέτες προς τους δημάρχους), από τα χρήματα του ελληνικού λαού – πράγματα που θυμίζουν άλλες ιστορικές περιόδους ή μάλλον την εικόνα ενός κράτους που καταρρέει.
2. Η νέα χάραξη μεγάλου τμήματος της εθνικής οδού Πύλου –Γιάλοβας (πρόκειται για έναν υπέροχης ομορφιάς δρόμο που αγκαλιάζει ολόκληρο τον κόλπο) περιμετρικά της μονάδας της ΠΟΤΑ Πύλου δείχνει 1ον) ότι αντιμετωπίζονται οι Έλληνες και οι ξένοι επισκέπτες ως ανεπιθύμητοι και 2ον) ότι οι μονάδες του με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μετατρέπονται σε κλειστά κλαμπ. Ο νέος δρόμος φαντάζει ως χάραξη τύπου «Δρόμοι Αμαζονίου».
3. Αυτό το είδος του «τουριστικού προϊόντος» μας βρίσκει εντελώς αντίθετους και για έναν άλλο, πάρα πολύ σημαντικό, λόγο : νερό και γκολφ για τους ολίγους και δίψα ΄ή νερό με το σταγονόμετρο για τους πολλούς! Έτσι προκρίνεται ένα μοντέλο προκλητικής κατανάλωσης των πόρων της περιοχής αλλά και του Πλανήτη εκ μέρους μιάς ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ, ενώ τα δισεκατομμύρια των φτωχών του κόσμου ζουν με ένα δολάριο την ημέρα! Το ίδιο συμβαίνει σε πολλά μέρη του κόσμου, όπου μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες ή κυβερνήσεις κρατών αγοράζουν τεράστιες εκτάσεις γόνιμων εδαφών και νερού των φτωχών χωρών έναντι πινακίου φακής, για να εξασφαλίσουν τρόφιμα για τους λαούς τους, ενώ οι ντόπιοι λιμοκτονούν. (Ιδού, το νέο πρόσωπο της αποικιοκρατίας) …

Οικονομικά δεδομένα

1. Οι επιδοτήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και για τις 4 μονάδες, που δόθηκαν ή που πρόκειται (;) να δοθούν στον επενδυτή από το κράτος, θα μπορούσαν να είχαν δοθεί σε εκατοντάδες αγρότες και μικρομεσαίους, για να αναπτύξουν τον αγροτουρισμό, να αναστυλωθούν τα εγκαταλειμμένα χωριά, να δημιουργηθούν μικρές μεταποιητικές μονάδες, μικρές τουριστικές επιχειρήσεις, για αγορές γης και εξοπλισμού για νέους αγρότες, επιστήμονες κλπ. Και όλες αυτές οι δράσεις θα μπορούσαν να βρίσκονται επίσης σε μια κατεύθυνση βιώσιμης διαχείρισης της περιοχής, όπου κάθε δραστηριότητα θα συνυπάρχει με τις άλλες και όλες μαζί θα συνυπάρχουν με τα οικοσυστήματα.
2. Η επιλογή του κράτους να δοθούν αυτά τα χρήματα σε έναν και μόνο επενδυτή, που είναι μάλιστα και πολυεκατομμυριούχος, δείχνει την επιλογή των κυβερνήσεων να στηρίξουν το μεγάλο κεφάλαιο, να περιφρονήσουν τους μικρομεσαίους και να επιδεινώσουν την οικονομική τους κατάσταση. Έτσι αντί να προωθήσουν τους ελεύθερους παραγωγούς, τα ελεύθερα επαγγέλματα και τους ελεύθερους ανθρώπους, προτιμούν την μετατροπή των νεοελλήνων σε γκαρσόνια και καμαριέρες μιας προκλητικής, επιδειξιομανούς και σπάταλης ολιγαρχίας, παρακαλώντας τους πολιτικούς ‘για μια θέση στον ήλιο’.

Πράσινη επένδυση !

1. Ο επενδυτής χρησιμοποιεί την οικολογία και την προστασία του περιβάλλοντος ως άλλοθι, επιδεικνύει το γκαζόν ως πράσινη επένδυση και αποκρύπτει με πολύ προσοχή τις τεράστιες ποσότητες νερού που θα απορροφούν δωρεάν οι επιχειρήσεις του. Η κατασκευή και λειτουργία μιάς τέτοιας επένδυσης – στο Νότο του Νότου της Ευρώπης, απέναντι από τη φλεγόμενη Αφρική – απαιτεί τεράστιες ποσότητες πόρων. Δεν μπορούμε να δεχτούμε, στην εποχή της παγκόσμιας Κλιματικής Αλλαγής, που αλλάζει τα πάντα στη ζωή μας, μια δράκα επιδειξιομανών ολιγαρχών να δίνουν με αυτόν τον προκλητικό τρόπο το παράδειγμα της σπατάλης, της χλιδής και της προκλητικής πολυτέλειας στο φτωχό λαό, οδηγώντας τη ζωή μας και τον Πλανήτη στην καταστροφή «για ένα καπρίτσιο των ΓΚΟΛΦΕΡΣ» !
2. Έχει γίνει τεράστια προπαγάνδα και πληρωμένη διαφήμιση για τα οφέλη των ΠΟΤΑ, αλλά οι αρνητικές συνέπειες μιας τέτοιας θηριώδους επένδυσης δεν έχουν αναλυθεί. Πουθενά δεν έχουμε δει οποιανδήποτε αρνητική συνέπειά της. Δεν υπάρχουν συνέπειες; Διατυμπανίζουν οι υπέρμαχοι αλλά και οι πολιτικοί «προ-ιστάμενοι» της ΠΟΤΑ ότι «ομελέτα, χωρίς να σπάσουν αυγά, δεν γίνεται». Θέλουν να πουν, δηλαδή, πως ομελέτα είναι οι ΠΟΤΑ και ‘τα σπασμένα αυγά’ το κατεστραμμένο – ανθρωπογενές και φυσικό – περιβάλλον. Ιδού, λοιπόν: Οι φύλακες του ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ είναι συνήγοροι της καταστροφής!
3. Μέσα από τους σχεδιασμούς και τα έργα αυτά ζούμε τη φρίκη μιας παράλογης οικονομικής και πολιτικής ομηρίας! Και, ενώ για το πότισμα του γκαζόν των ΠΟΤΑ Ρωμανού και Πύλου και για τη λειτουργία των κοινόχρηστων και εκατοντάδων ιδιωτικών πισίνων έχει ληφθεί πρόνοια για την κατασκευή λιμνοδεξαμενών, αλλά και – την προώθηση με ταχύτατες διαδικασίες – έργων ύδρευσης (από τις ήδη υπάρχουσες πηγές της περιοχής για άμεσες αλλά και μεσοπρόθεσμες ανάγκες των δύο ΠΟΤΑ), δεν έχει ληφθεί καμία πρόνοια για την κατασκευή λιμνοδεξαμενών για τις ανάγκες των τοπικών καλλιεργειών αλλά και της ύδρευσης των κατοίκων.
4. Όταν οι κρατικοί φορείς έπαιρναν τις αποφάσεις τους (Νόμος 2545/1997, άρθρο 29) για τις ΠΟΤΑ σε ποιες ανεξάρτητες επιστημονικές αρχές και μελέτες βασίστηκαν; Πότε μελέτησαν και για πόση χρονική διάρκεια τη ροή των ρεμάτων, τη στάθμη της επιφάνειας των υπογείων υδάτων, τις επιτρεπόμενες ποσότητες κατανάλωσης νερού κάθε γεώτρησης, τις αυξανόμενες ανάγκες των καλλιεργειών, την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, τα περιθώρια νερού για νέες καλλιέργειες, για νέα ξενοδοχεία κλπ, ώστε να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα όλων αυτών των δράσεων;
5. Πότε ενημερώθηκαν οι τοπικές κοινωνίες από ανεξάρτητες επιστημονικές αρχές για την πρωτοφανή στην ιστορία του πολιτισμού εμφάνιση του Φαινομένου του Θερμοκηπίου; (Εδώ, οι πιο πολλοί άνθρωποι, ακόμη και σήμερα, πιστεύουν ότι οι ξηρασίες είναι ένα πρόσκαιρο φαινόμενο). Πότε ενημερώθηκαν σφαιρικά για την κλιματική πορεία του πλανήτη; Πότε ενημερώθηκαν πραγματικά για την κατάσταση των επιφανειακών και υπογείων υδάτων της περιοχής τους και για τα όρια μιας βιώσιμης άντλησής τους; Πώς λοιπόν κλήθηκαν να αποφασίσουν για μια τέτοια επένδυση με μόνο τα σχέδια, τις αποσιωπήσεις, την προπαγάνδα της εταιρείας και των κυβερνήσεων; (Ίδια περίπτωση π.χ με την τεράστια προπαγάνδα και την απαράδεκτη – οικονομικά και ηθικά – διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων – που εκ των υστέρων συνειδητοποίησε ο ελληνικός λαός πόσο ήταν το πραγματικό κόστος που κλήθηκε να πληρώσει).
6. Για όλους τους παραπάνω λόγους και κυρίως εξ αιτίας της δραματικής εξέλιξης του φαινομένου της Κλιματικής Αλλαγής των τελευταίων χρόνων (όπως π.χ μας αναφέρουν τα νέα -άκρως ανησυχητικά έως εφιαλτικά- ευρήματα του Συνεδρίου 2500 επιστημόνων από 80 κράτη στην Κοπεγχάγη το Μάρτιο του 2009, ο Γ. Γ του ΟΗΕ κ. Μπαν Γκι Μουν, και ο πρόεδρος της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ κ. Πακάουρι),

Διεκδικούμε :

Ένα πραγματικά φιλοπεριβαλλοντικό και φιλοοικολογικό Χωροταξικό Σχέδιο του Τουρισμού στην πράξη και όχι στα λόγια, με σεβασμό στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και ιδίως στις προστατευόμενες περιοχές της ΦΥΣΗΣ (Περιοχές NATURA). Το Σ.τ.Ε. έδειξε το δρόμο, τον οποίον δεν βλέπει το ΥΠΕΧΩΔΕ και η Κυβέρνηση.
Την άμεση τροποποίηση και αναθεώρηση αυτής της επένδυσης (από τις ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές), δηλαδή, να μη λειτουργήσει ως περιοχή ΓΚΟΛΦ. Για τη διαδικασία αυτή ζητάμε Έλληνες και Ευρωπαίους ελεγκτές περιβάλλοντος (από Ανεξάρτητες Αρχές).
Να απαγορευτεί νομοθετικά η ίδρυση τέτοιων μονάδων στο μέλλον σε όλη τη νότια Ευρώπη (και όχι και να τις επιδοτούμε).
Θέτουμε θέμα διαφάνειας για όλες τις συγχρηματοδοτούμενες δράσεις (από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, από τις πιο μικρές π.χ δημοτικές επιχειρήσεις, μέχρι τις πιο μεγάλες, τα υπουργεία ή τους δημόσιους οργανισμούς). Ζητάμε την ηλεκτρονική αποτύπωση όλων των φάσεων (νομικών και οικονομικών ) των διαδικασιών κάθε τέτοιας επένδυσης, ώστε να έχουν ελεύθερη πρόσβαση όλοι οι πολίτες.
Πλήρη εφαρμογή του νέου νόμου της Ε.Ε για τη διαχείριση των υδάτων.

Καλούμε

Τον ελληνικό λαό να μην καμφθεί από την προπαγάνδα της εταιρείας και των οργάνων του κράτους – που της κάνουν πλάτες – και να μην ταυτιστεί με τα όνειρα της ολιγαρχίας, αλλά να διεκδικήσει όλα όσα θα καταστήσουν τη ζωή του αξιοπρεπή και τη ζωή των παιδιών του ευοίωνη, στη γη που κατέχουν επί γενεές ολόκληρες.

Ό,τι και να γίνει, Γη και Ύδωρ από τη συνείδησή μας ο επενδυτής δεν πρόκειται να πάρει ποτέ…

Καλαμάτα Μάιος 2009
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΓΙΑ ΡΕΥΜΑ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ!

Με έκπληξη μάθαμε ότι Δημοτικό Σχολείο των Χανίων, από αυτά της οδού Κοραή, που «φιλοξενείται» προσωρινά σε λυόμενα στο χώρο της Παλιάς Σχολής Νηπιαγωγών μέχρι να επισκευαστεί το ιστορικό κτίριο της οδού Κοραή, δεν έχει ρεύμα και χρησιμοποιεί γεννήτρια με πετρέλαιο!

Κατ' αρχάς είναι απαράδεκτη η ασυνεννοησία των διαφόρων "αρμόδιων" υπηρεσιών που κατέληξαν να αφήσουν τόσον καιρό ένα Δημοτικό Σχολείο χωρίς ρεύμα και το οδήγησαν να καίει πετρέλαιο με γεννήτρια για να καλύψει τις ανάγκες ενέργειας του σχολείου καλοκαιριάτικα κι ενώ η θερμοκρασία αγγίζει καθημερινά τους 30 και πλέον βαθμούς Κελσίου!

Σε ένα νησί και μια χώρα τόσο ευνοημένη από τον ήλιο, κι ενώ η κυβέρνηση εξαγγέλλει βιοκλιματικά σχολεία και τα κόμματα προσπαθούν να δείξουν προεκλογικά περιβαλλοντική ευαισθησία, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, όπως δείχνει το παράδειγμά μας στα Χανιά.

Η απόσταση αυτή από τα λόγια στις πράξεις κι από τις κυβερνητικές εξαγγελίες στην πραγματικότητα, αναδεικνύουν εύγλωττα την αναγκαιότητα της πολιτικής οικολογίας στην Ελλάδα και της ανάδειξης των Οικολόγων Πράσινων στην Ευρωβουλή και την Ελληνική Βουλή.

Και μόνο ότι όλα πλέον τα πολιτικά κόμματα αναγκάζονται αυτές τις μέρες να συζητάνε για το περιβάλλον είναι ήδη μια μεγάλη επιτυχία των Οικολόγων Πράσινων.

Μπαίνοντας στην Ευρωβουλή και την Ελληνική Βουλή οι Οικολόγοι Πράσινοι θα μπορέσουν π.χ. να προωθήσουν τη χρηματοδότηση προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σε όλα τα σχολεία, τα υγιεινά βιολογικά προϊόντα στα σχολικά κυλικεία και τα ολοήμερα σχολεία, την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών όλων των σχολείων κι όλων των δημόσιων κτιρίων από τον ήλιο και τον άνεμο (με φωτοβολταϊκά, εξοικονόμηση, βιοκλιματική αρχιτεκτονική), την επιστροφή του πράσινου στις σχολικές αυλές, έτσι ώστε κάθε σχολική αυλή να πάψει να είναι έρημος τσιμέντου αλλά να γίνει όαση οξυγόνου και σκιάς για τη γειτονιά.

Όλα αυτά είχαν την ευκαιρία να τα κάνουν τα κοινοβουλευτικά κόμματα τόσα χρόνια, όμως δεν ασχολήθηκαν καν. Αυτά μάλιστα που κυβέρνησαν άφησαν τα σχολεία χωρίς και τα στοιχειώδη όπως εκπαιδευτικούς, επαρκείς αίθουσες, μόνιμο προσωπικό αντί ωρομισθίων. Κι έφτασαν τώρα ν' αφήνουν σχολεία χωρίς ρεύμα, να χρησιμοποιούν γεννήτρια με πετρέλαιο, στον 21ο αιώνα, ενώ όλοι μιλάνε για την ανάγκη στροφής στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας!

Με τέτοια ουσιώδη δεν ασχολούνται. Ούτε με το αν η Ελλάδα κι η Ευρώπη θα στραφούν στα πυρηνικά και τη ραδιενέργεια ή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στα μεταλλαγμένα ή στις βιολογικές καλλιέργειες, στη διάλυση κάθε θεσμού κοινωνικής αλληλεγγύης ή στην υπεράσπιση των ακτών, των δασών, των ελεύθερων χώρων, του δημόσιου πλούτου.

Αυτός ο πολιτικός κόσμος χρειάζεται ένα ισχυρό σοκ! Κι αυτό το ισχυρό σοκ μπορεί να είναι η παρουσία των Οικολόγων Πράσινων με υψηλά ποσοστά στη Βουλή και την Ευρωβουλή!

Οικολόγοι Πράσινοι Χανίων

Τώρα είναι η ευκαιρία να αλλάξουμε την πολιτική. Εσύ θα απέχεις;

Τις τελευταίες μέρες της προεκλογικής περιόδου έγινε με καθοδηγούμενο και οργανωμένο τρόπο μεγάλη διαστρέβλωση των θέσεων των Οικολόγων Πράσινων για τα λεγόμενα εθνικά θέματα. Πολλή λάσπη έπεσε στο πλαίσιο της προσπάθειας να ανακοπεί το μεγάλο κύμα αλλαγής του πολιτικού σκηνικού και της πολιτικής που φαίνεται να επιδιώκουν οι πολίτες στρεφόμενοι προς τους Οικολόγους Πράσινους.

Για τα θέματα αυτά -που εμείς ονομάζουμε εξωτερικής πολιτικής- και σε αντίθεση με αυτούς που οδήγησαν τόσα χρόνια τη χώρα από αποτυχία σε αποτυχία, ως Οικολόγοι Πράσινοι προτείνουμε μια υπεύθυνη πολιτική που βασίζεται στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αξιοποιεί το διεθνές δίκαιο καθώς και τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Προτείνουμε πολιτικές επαναπροσέγγισης και δημιουργίας γεφυρών αλληλοκατανόησης, που στοχεύουν στο κοινό και βιώσιμο ευρωπαϊκό μέλλον της περιοχής μας, στην ανάδειξη των κοινών συμφερόντων αντί της μισαλλοδοξίας και της εμμονής στα προβλήματα και τις φοβίες.

Αυτοί που το 1992 υιοθετώντας ακραίες αντιλήψεις ΔΕΝ επέτρεψαν την υιοθέτηση του πακέτου Πινέιρο που προέβλεπε σύνθετη ονομασία, εγγύηση των υπαρχόντων συνόρων και εξάλειψη αλυτρωτικών διεκδικήσεων είναι αυτοί που πρέπει να απολογηθούν γιατί οδήγησαν τη χώρα σε μια εθνική ήττα.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι αγαπάμε τη χώρα μας ως πολίτες και όχι ως οπαδοί.

Σε αυτές τις εκλογές δεν κρίνεται ούτε το όνομα της ΠΓΔΜ, ούτε η λύση του Κυπριακού!

Κρίνεται το μέλλον του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το αν στο κέντρο της πολιτικής θα μπουν τα οικολογικά θέματα και οι πράσινες λύσεις.

Η στάση σου στις 7 Ιουνίου είναι αυτή που θα καθορίσει:

• Αν θα υπάρξει προοπτική ανατροπής του σημερινού σάπιου πολιτικού συστήματος. Της διαφθοράς, της διαπλοκής, της κακοδιοίκησης, των πελατειακών σχέσεων, της εξοντωτικής γραφειοκρατίας, των ρουσφετιών και των "εξυπηρετήσεων".

• Αν θα αλλάξουμε τους συσχετισμούς στην ΕΕ και το Ευρωκοινοβούλιο με στόχο μια κοινωνική, οικολογική, δημοκρατική και αλληλέγγυα Ευρώπη.

• Αν θα αντιμετωπίσουμε τις πελατειακές σχέσεις δημιουργώντας θεσμούς και προωθώντας πολιτικές που δημιουργούν θέσεις εργασίας, που αναπτύσσουν αποτελεσματικές κοινωνικές πολιτικές προς όφελος της κοινωνίας και των πολιτών.

• Αν θα προκριθούν συνεκτικές πράσινες λύσεις για την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση ή αν τα μέτρα για την έξοδο από την κρίση θα συντηρήσουν ένα αποτυχημένο οικονομικό μοντέλο για να μας οδηγήσουν σε νέα βαθύτερη κρίση, οικονομική και περιβαλλοντική.

• Αν η Ελλάδα και η Ευρώπη θα αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο και τις επόμενες γενιές εφαρμόζοντας μια ουσιαστική πολιτική για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

• Αν θα συνεχίσουμε να σπαταλάμε ενέργεια που παράγουμε από κάρβουνα και πετρέλαιο ή αν θα μάθουμε να ζούμε χρησιμοποιώντας λιγότερη ενέργεια που θα παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, αν θα πάρουμε μέρος σε μια ειρηνική, πράσινη ενεργειακή επανάσταση που θα δημιουργήσει εκατομμύρια θέσεις εργασίας, θα συμβάλει στην ενεργειακή ανεξαρτησία, την ειρήνη και την ασφάλεια.

• Αν θα αρχίσουμε να αξιοποιούμε τους φυσικούς πόρους στο βαθμό που αυτοί αντέχουν ή αν θα συνεχίσουμε να καταστρέφουμε το περιβάλλον και τους εαυτούς μας δημιουργώντας Ασωπούς, Μαλιακούς, Κορώνειες και καμένα δάση.

• Αν θα μεταρρυθμίσουμε το φορολογικό σύστημα, θα αναπτύξουμε περιβαλλοντικές πολιτικές και μηχανισμούς ελέγχου και θα υιοθετήσουμε κίνητρα και αντικίνητρα που θα στρέψουν την οικονομία προς πράσινη, υπεύθυνη και αλληλέγγυα κατεύθυνση.

• Αν θα διαμορφώσουμε ένα μέλλον βιώσιμο για όλους τους πολίτες μέσα από την ανάπτυξη της δημοκρατίας και στήριξη της κοινωνίας των πολιτών.

• Αν θα υποστηρίξουμε μια διατροφική επανάσταση που θα διασφαλίσει καθαρή και ασφαλή τροφή για όλους, χωρίς διατροφικά σκάνδαλα και μεταλλαγμένα.

Ίσως για αυτό θα ήθελαν να σε στείλουν "για μπάνιο".

Το σίγουρο είναι ότι τώρα είναι η ευκαιρία να αλλάξεις το πολιτικό σκηνικό.

Μην την πετάξεις!

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

Η Κυβέρνηση για τις Προστατευόμενες Περιοχές: Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα...

Πριν μερικές μέρες μόλις ο πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής δήλωνε απαντώντας σε σχετική ερώτηση στο ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών ότι «το περιβάλλον είναι μεγάλη προτεραιότητα που πρέπει να υπηρετείται όχι με λόγια, αλλά στην πράξη», ενώ στο πρόσφατο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με θέμα «Προστασία της Βιοποικιλότητας – πέρα από το 2010» τόνισε ότι: “στη νέα προγραμματική περίοδο 2007 – 2013, διαθέτουμε από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο πάνω από 4 δις ευρώ για έργα και δράσεις προστασίας του περιβάλλοντος. Έχουμε συστήσει μέχρι στιγμής 27 Φορείς Διαχείρισης για περιοχές Νatura 2000 και έχουμε εξασφαλίσει τη συνέχιση της χρηματοδότησής τους μέσα από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη”.

Παρέλειψε (?), όμως, να μας πει ότι η Διϋπουργική Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής που συνεδρίασε υπό τον ίδιο και με τη συμμετοχή του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Σουφλιά στις 26 Μαΐου αποφάσισε «καταργήσεις και συγχωνεύσεις 255 επιχειρήσεων και υπηρεσιών του Δημοσίου», μεταξύ των οποίων και οι 29 Φορείς Διαχείρισης (ΦΔ) των Προστατευόμενων Περιοχών. Στο πλαίσιο λοιπόν της προσπάθειας της Κυβέρνησης για «εξοικονόμηση δαπανών αλλά και εξορθολογισμό και απλοποίηση της λειτουργίας του Δημοσίου», οι 29 ΦΔ συγχωνεύονται σε 13, με γεωγραφικά κριτήρια, παρότι αφορούν ετερόκλητα οικοσυστήματα και διαφορετικές ανάγκες προστασίας.

Επίσης, σε μία διοικητική περιφέρεια, αυτή του Β. Αιγαίου, δεν υπάρχει κανείς ΦΔ ενώ σε άλλες τρεις οι συγχωνεύσεις δεν έχουν νόημα καθώς εκεί υπάρχει μόνο 1 ΦΔ ανά περιφέρεια. Η μεγάλη «σφαγή» γίνεται σε κάποιες περιφέρειες όπου συγχωνεύονται 4 ΦΔ με ετερόκλητα οικοσυστήματα και διαφορετικές ανάγκες προστασίας, όπως της Ανατ. Μακεδονίας-Θράκης, Κ. Μακεδονίας και Ηπείρου. Επίσης δεν έχει διευκρινιστεί τι γίνεται με τους φορείς που ανήκουν σε 2 διοικητικές περιφέρειες (Όλυμπος, Βίκος-Αώος, Αμβρακικός). Φυσικά δεν υπάρχει καμία πληροφορία για την έδρα των φορέων, το προσωπικό (συμβασιούχοι των οποίων οι συμβάσεις λήγουν στο τέλος του έτους) και άλλες …λεπτομέρειες που θα ξεκαθαριστούν μέσα στο… καλοκαίρι.

Η απόφασή της Διϋπουργικής είναι εξοργιστικά ανεξήγητη, αφού σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο των Φορέων Διαχείρισης τα μέλη των διοικητικών τους συμβουλίων δεν αμείβονται, οι Φορείς δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό ούτε με 1 ευρώ καθώς χρηματοδοτούνται αποκλειστικά μέχρι τώρα από τους πόρους του Δ’ ΚΠΣ (ΕΠΠΕΡ) και η ίδια τακτική θα ακολουθηθεί μέχρι τουλάχιστον το 2013 με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Και έρχεται σε μια στιγμή που η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί προεκλογικά να μας πείσει ότι και αυτή έχει περιβαλλοντικές ευαισθησίες και η πράσινη πολιτική δεν είναι κάτι ξένο προς την πολιτική της.

Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ θεωρούμε εγκληματική την περιβαλλοντική πολιτική της κυβέρνησης, που αφήνει στην τύχη τους ολόκληρα φυσικά οικοσυστήματα διεθνούς οικολογικής σημασίας και που επικαλείται την οικονομική κρίση για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Αν την πολιτική της διέκρινε μια έστω πράσινη νότα, θα ήξερε ότι η προστασία και βιώσιμη διαχείριση των φυσικών περιοχών αποτελεί προτεραιότητα όχι μόνο της περιβαλλοντικής πολιτικής αλλά και της πολιτικής για την απασχόληση, την οικονομία και τη βιώσιμη ανάπτυξη καθώς και του περιορισμού των επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών. Η υποβάθμιση αλλά και η απουσία διαχείρισης δεν στερεί τη χώρα μόνο από έναν μοναδικό πλούτο αλλά και από την υλική βάση για την αναζωογόνηση της υπαίθρου, τη δημιουργία χιλιάδων θέσεων απασχόλησης στην περιφέρεια και την ανάπτυξη μιας πράσινης οικονομίας.

Με άλλα λόγια, η προστασία και διαχείριση των φυσικών προστατευόμενων περιοχών μπορεί να αποτελέσει λύση και όχι εμπόδιο στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Θεματική Ομάδα Περιβάλλοντων Οικολόγων Πράσινων

Πληροφορίες:
Γιάννης Μαχαίρας, τηλ.: 6938-455421
Ελεονώρα Ζώτου, τηλ.: 6946-621161

Τα οικιακά συστήματα ΑΠΕ είναι μέρος της Πράσινης Λύσης

Με φωτοβολταϊκό λειτουργεί το κεντρικό εκλογικό περίπτερο στη Σανταρόζα

Δικαιωμένοι εν μέρει αισθάνονται οι Οικολόγοι Πράσινοι με τις εξαγγελίες του υπουργού Ανάπτυξης για τις «φωτοβολταϊκές στέγες», καθώς τέτοια προγράμματα αποτελούν από τις βασικές προτάσεις τους για την πράσινη στροφή στην οικονομία και την έξοδο από την κρίση. Σημειώνουν πάντως ότι η πολιτική στήριξης των ΑΠΕ χρειάζεται νομοθετική συνέχεια, χρηματοδοτικά εργαλεία και συνέπεια στην εφαρμογή της και μετά τις εκλογές.

Εφόσον υλοποιηθούν όσα εξαγγέλθηκαν για απλοποίηση διαδικασιών και περιορισμό των γραφειοκρατικών εμποδίων, θα πρόκειται για θετικό βήμα συμφιλίωσης με την απλή λογική, που επιτέλους έρχεται 3 χρόνια μετά την ψήφιση του Ν. 3468/2006, 3 βδομάδες πριν τις Eυρωεκλογές και ενώ το αίτημα της κοινωνίας για πράσινες λύσεις και στην ενέργεια, καταγράφεται και με την άνοδο της απήχησης των Οικολόγων Πράσινων.

Βασική έλλειψη του κυβερνητικού σχεδίου είναι η μη πρόβλεψη χρηματοδοτικών εργαλείων ευνοϊκής πρόσβασης των πολιτών στο απαιτούμενο κεφάλαιο για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων. Οι Οικολόγοι Πράσινοι δίνουν κεντρική σημασία στην «εκτροπή» πόρων από το Πακέτο Αλογοσκούφη, με επιβολή δεσμεύσεων στις τράπεζες να χρηματοδοτούν προγράμματα, όπως οι ηλιακές στέγες (αλλά και μονώσεις κτιρίων ή συμμετοχή μικροεπενδυτών σε συνεταιρισμούς ΑΠΕ) στο 100% της συνολικής δαπάνης, με χαμηλά επιτόκια αντίστοιχα με το μηδενικό σχεδόν ρίσκο τέτοιων δανειοδοτήσεων. Το μηδενικό αυτό ρίσκο διαμορφώνουν η εγγυημένη τιμή κιλοβατώρας, η διασφαλισμένη απορρόφηση της παραγωγής και η δυνατότητα παρακράτησης των μηνιαίων δόσεων από τις πληρωμές της ΔΕΗ προς τα νοικοκυριά. Εγγυήσεις του Δημοσίου μπορούν να συμπιέσουν τα επιτόκια αυτά ακόμη χαμηλότερα.

Μια ακόμα έλλειψη είναι ο αποκλεισμός των μη διασυνδεδεμένων νησιών από δυνατότητα τοποθέτησης φωτοβολταϊκών στις στέγες. Η διστακτικότητα της κυβέρνησης είναι αδικαιολόγητη, καθώς στα ελληνικά νησιά η αιχμή της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας συγχρονίζεται με την απόδοση των φωτοβολταϊκών και οι κίνδυνοι για την ευστάθεια του συστήματος μειώνονται. Για το έτος 2007 η αιχμή φορτίου στην Κρήτη ήταν 650,3 MW και εμφανίστηκε τη χρονική διάρκεια 13:00-14:00, στις 26 Ιουλίου, όπου τα φωτοβολταϊκά έχουν τη μέγιστη τους απόδοση.

Τέλος ζητάμε να υπάρξει άμεσα ένα αντίστοιχο πακέτο μέτρων για την ανάπτυξη των οικιακών συστημάτων αιολικής ενέργειας. Για τους Οικολόγους Πράσινους τα μικρά και οικιακά συστήματα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας δεν είναι χόμπι για ένα περιορισμένο κοινό, αλλά αποτελούν δράση ζωτικής σημασίας, που οφείλει να προωθηθεί άμεσα στην ευρύτερη δυνατή κλίμακα.

Γι' αυτό εξοπλίσαμε το κεντρικό προεκλογικό μας περίπτερο στην πλ. Σανταρόζα με ένα τέτοιο επιδεικτικό, αλλά πλήρως λειτουργικό σύστημα και μάλιστα χωρίς να έχουμε κάποια κρατική εκλογική επιχορήγηση όπως άλλα κόμματα.

Η Θεματική Ομάδα για την Κλιματική Αλλαγή την Ενέργεια και τις Μεταφορές
των Οικολόγων Πράσινων

15 δολοφονίες, 1 ακρωτηριασμός, 3 σοβαροί τραυματισμοί γυναικών από τους συντρόφους τους σε 10 μήνες

Φτάνει πια!

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα σχεδόν 2 γυναίκες το μήνα δολοφονούνται από τους πρώην ή νυν συντρόφους τους. Αυτός είναι ο απολογισμός του τελευταίου 10μηνου.

Δεν πρόκειται ούτε για «οικογενειακές τραγωδίες» ούτε βέβαια για «εγκλήματα πάθους». Πρόκειται για στυγνές δολοφονίες. Ο δράστης στην συντριπτική πλειοψηφία των δολοφονιών είναι άντρας και το θύμα γυναίκα. Το χέρι του δράστη δεν οπλίζει ούτε το πάθος ούτε η απόγνωση από την οικονομική κρίση. Το οπλίζει η βαθιά ριζωμένη νοοτροπία σύμφωνα με την οποία ο άντρας μπορεί να έχει τον πλήρη έλεγχο στη ζωή της γυναίκας του και των παιδιών του. Η αιτία πρέπει να αναζητηθεί στις πατριαρχικές δομές της ελληνικής κοινωνίας, που δεν αναγνωρίζουν ισότιμες σχέσεις και ίσα δικαιώματα σε όλους και όλες. Το «πάθος», η ζήλια και η ανέχεια είναι απλώς οι αφορμές.

Φτάνει πια! Η ελληνική κοινωνία, η πολιτεία και τα ΜΜΕ θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η βία κατά των γυναικών είναι έμφυλη και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπισθεί.

Φτάνει πια με τους γείτονες που απλώς κλείνουν τα αυτιά τους και τα στόματά τους όταν ακούν τα ουρλιαχτά γυναικών και παιδιών!

Φτάνει πια με τους νόμους και τα δικαστήρια που βάζουν πάνω από την προστασία της ζωής, την προστασία του θεσμού της οικογένειας! Η οικογένεια νοσεί βαριά όταν ένα από τα μέλη της δεν σέβεται την προσωπικότητα των υπολοίπων και πεθαίνει τη στιγμή ακριβώς που το ένα μέλος απειλεί τη σωματική και πνευματική ακεραιότητα των υπολοίπων μελών.

Φτάνει πια με την αναλγησία της ελληνικής πολιτείας που εξακολουθεί να μην διαθέτει τους απαραίτητους πόρους (ανθρώπινους και οικονομικούς) για τη δημιουργία δομών στήριξης των γυναικών που παλεύουν να ξεφύγουν από τη βία και να προστατεύσουν τα παιδιά τους.

Φτάνει πια με τα ΜΜΕ που προσπαθούν να βρουν τι οδήγησε το θύτη σε αυτή την πράξη! Ξέρουμε όλοι και όλες πολύ καλά τι τον οδήγησε: Η πατριαρχική αντίληψη με την οποία γαλουχήθηκε και σύμφωνα με την οποία η γυναίκα ανήκει σε κάποιον άντρα τον οποίο οφείλει να υπακούει, να ακολουθεί, να ανέχεται.

Θεματική Ομάδα των Οικολόγων Πράσινων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα
Πληροφορίες: Πολύνα Γκιόκα 6932 623566